Είναι καιρό τώρα, που και ο πιο αδαής έχει αντιληφθεί ότι τα γεωργικά φάρμακα δεν είναι πανάκεια. Η χρήση τους, τις προηγούμενες δεκαετίες έδωσε μεγάλη ώθηση στην γεωργική παραγωγή. Αλλά επειδή η παραγωγή συχνά συνοδεύεται από την απληστία, αδιαφορώντας για την ποιότητα, η χρήση αυτή έγινε αλόγιστη και τα αποτελέσματα εμφάνισαν και την αρνητική τους πλευρά.

  Στην αρχή ήταν η άγνοια ,μετά η αδιαφορία και το κέρδος που δεν άφηνε τις κοινωνίες να δούνε καθαρά την αλήθεια με συνέπεια να φτάσουμε σε σημείο που οι παρεμβάσεις πρέπει να είναι άμεσες αν δεν έχουν γίνει ήδη προσπάθειες στο κενό.Τα προϊόντα υποβαθμίζονται, το περιβάλλον επιβαρύνεται σε σημείο κορεσμού και η ποιότητα ζωής μας αντί να αναβαθμίζεται αρχίζει να εμφανίζει αρνητικά σημάδια.

  Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον μικρόκοσμο της ερασιτεχνικής καλλιέργειας  και μάλλον σε χειρότερο βαθμό αναλογικά με την επαγγελματική . Εδώ μπορεί να μην υπάρχει το κέρδος αλλά δεν υπάρχουν και έλεγχοι.Οι εφαρμογές των σκευασμάτων γίνονται στα »κουτουρού» τις περισσότερες φορές χωρίς καμία υπόδειξη από γεωπόνο.Δοσολογίες που αφορούν στρέμματα καλλιεργειών εφαρμόζονται σε λίγες μόνο γλάστρες και το υπόλοιπο φάρμακο καταλήγει συνήθως στα υπόγεια νερά μέσω αποχετεύσεων και χωματερών.

  Η οδός που πρέπει να ακολουθήσουμε  είναι η οδός της απλής λογικής. Είναι κουτό στο μικρό λαχανόκηπο που διαθέτει κάποιος στον κήπο του να εξαντλήσει την φαρμακαποθήκη του πλησιέστερου γεωπόνου και ταυτόχρονα ειρωνικό το μετ΄ έπειτα  σχόλιο ότι »βάζω στο κήπο μου κανα λαχανικό για να τρώμε κάτι αγνό». Πολλές φορές έχω προτείνει (συχνά άδικα…)  στο κατάστημα μου ότι είναι προτιμότερο να αγοράσει ο πελάτης ένα νέο φυτό από το να πάρει μια σειρά φαρμάκων που είναι απαραίτητα για τη θεραπεία του.Ειδικά όταν αυτό είναι μικρό και δεν έχει νόημα η διαδικασία και η επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Εξάλλου και το κόστος μπορεί να είναι μεγαλύτερο για τη θεραπεία από ότι για την αγορά ενός νέου φυτού.

  Στις περιπτώσεις που η αντικατάσταση δεν είναι αποδεκτή λύση, η ορθολογική χρήση στους σωστούς χρόνους και με τα σωστά σκευάσματα είναι θεμιτή.Θα βοηθήσει να μην πάει ο κόπος της καλλιέργειας χαμένος αλλά και να μην έχουμε διαπράξει ένα »έγκλημα» ακόμα.

  Εξάλλου σήμερα οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν αφουγκραστεί (λίγο αργά…) τα μηνύματα της φύσης και έχει αναπτύξει πολύ τον χώρο του βιολογικού φαρμάκου.Όπως και οι μικροσυσκευασίες είναι περισσότερες πλέον και από μια μεγάλη  γκάμα φαρμάκων.

  Στις χώρες της Ευρώπης τα ετοιμόχρηστα σκευάσματα έχουν δώσει τη λύση και στο πρόβλημα της δοσολογίας αλλά και της απόρριψης των μη χρησιμοποιημένων ποσοτήτων.Ας ελπίσουμε ότι και στην Ελλάδα σύντομα η γραφειοκρατία θα επιτρέψει την εισαγωγή πλήθους τέτοιων σκευασμάτων.