kallinis ilias

32 POSTS 0 COMMENTS

Τοποθεσία: Μονοκατοικία στο Μήλεσι Ωρωπού.

Εργασίες:

  • Διαμόρφωση κλίσεων εδάφους.
  • Τοποθέτηση αυτόματου ποτίσματος.
  • Φύτευση χλοοτάπητα.
  • Επιδιόρθωση παλαιού συστήματος εκτοξευτήρων αυτόματου ποτίσματος.
  • Κάλυψη περιοχών με διακοσμητική ψηφίδα terracota.
  • Φύτευση καλλωπιστικών και αρωματικών φυτών.
Αρχική κατάσταση

IMG_20160601_122028 IMG_20160601_122121 IMG_20160601_122151 IMG_20160601_122304

Σε εξέλιξη

IMG_20160615_154507 IMG_20160616_153813 IMG_20160616_153839

Τελικό αποτέλεσμα

IMG_20160712_141845

 

IMG_20160712_143404

IMG_20160712_144747

IMG_20160712_144830

IMG_20160712_144842

IMG_20160712_144912

IMG_20160712_144950

 

 

Τοποθεσία: Μελίσσια Αττικής, συγκρότημα κατοικιών.

Εργασίες:

  • Επιχωμάτωση και δημιουργία κλίσεων για την καλή στράγγιση.
  • Τοποθέτηση αυτόματου ποτίσματος.
  • Φύτευση φυτών και χλοοτάπητα.
  • Διακόσμηση με άσπρο βότσαλο.

20151225_151511

20151225_151508

  Τοποθεσία : F+W by Olivier Campanha , Ξενοκράτους 49 Κολωνάκι .

   Εργασίες: 

  • Αποκατάσταση και επανασχεδιασμός κάθετου κήπου σε εσωτερικό χώρο εστιατορίου.
  • Αντικατάσταση  μεγαλύτερου μέρους των φυτών.
  • Εμπλουτισμός υποστρώματος.
  • Διόρθωση αυτόματου ποτίσματος.
Αρχική κατάσταση

image1 (1)

12552828_892890117494539_4648714602006728104_n

Σε εξέλιξη12510464_892890330827851_7602115585368985851_nDSC_0022
Τελικό αποτέλεσμα

12552770_892890390827845_1275239018848106033_nDSC_0023

image1

12552820_892890570827827_4456585511584986637_n

 

  Ποϊνσέττια ή Αλεξανδρινό ή Αστέρι της Βηθλεέμ ή Χριστολούλουδο ή Στέμμα των Άνδεων. Όπως και να τις πούμε οι ποϊνσέττιες αποτελούν μέρος της Χριστουγεννιάτικης διακόσμησης και  ο καθένας μας αυτές τις μέρες τις παίρνει ως δεδομένες, όπως τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, τα λευκά φώτα ,τα χριστουγεννιάτικα γλυκά .

Αλεξανδρινά (Euphorbia pulcherrimaCVS.)

Κατάγονται  από το Μεξικό, όπου οι Αζτέκοι τις χρησιμοποιούσαν κατά τον 14ο, 15ο, και 16ο αιώνα, τόσο για ιατρικούς σκοπούς όσο και ως υλικό βαφής. Εισήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1825 από τον Joel Robert Poinsett, τον πρώτο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μεξικό. Εκτός από την πολιτική, ο  Poinsett είχε πάθος για τη βοτανική και για νέα και ενδιαφέροντα είδη. Ο ίδιος είναι επίσης υπεύθυνος για την εισαγωγή της αμερικανικής φτελιάς στο Μεξικό, καθώς και για τον καθορισμό του Smithsonian Institution στην Ουάσινγκτον.

 Σήμερα, το Αλεξανδρινό είναι το best-seller φυτό γλάστρας στις Ηνωμένες Πολιτείες και η συντριπτική πλειοψηφία προέρχεται από την ίδια πηγή, το Paul Ecke Ranch της Καλιφόρνια. Η δημοτικότητα του Αλεξανδρινού ως βασική διακόσμηση Χριστουγέννων  οφείλεται στα μέλη της οικογένειας Ecke, οι οποίοι έχουν εργαστεί ακούραστα εδώ και δεκαετίες για την αγορά της επιχείρησης και την καθιέρωση των Αλεξανδρινών. Καθιέρωση που ξεπέρασε τα όρια της Αμερικάνικής Ηπείρου περνώντας και στη γηραιά ήπειρο.Greenhouse Poinsettia

 Τα φανταχτερά χρωματισμένα μέρη του Αλεξανδρινού , που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ως  λουλούδια, είναι στην πραγματικότητα  χρωματιστά βράκτια (τροποποιημένα φύλλα). Το πραγματικό λουλούδι είναι τα μικρά κίτρινα ανθάκια στην μέση των βράκτιων φύλλων τα οποία όταν τελειώσουν την παραγωγή γύρης, ορίζουν και το τέλος του έντονου χρωματισμού των φύλλων. Για το λόγο  αυτό όταν επιλέγετε ένα αλεξανδρινό φροντίστε ώστε τα μικρά ανθάκια να είναι όσο δυνατόν πιο κλειστά  για να έχετε μεγαλύτερη περίοδο ανθοφορίας.

 Τα χρώματα των βράκτιων φύλλων δημιουργούνται μέσω «φωτοπεριοδισμού», που σημαίνει ότι απαιτούν σκοτάδι (12 ώρες κάθε φορά για τουλάχιστον πέντε ημέρες στη σειρά) για να αλλάξει το χρώμα. Από την άλλη πλευρά, μόλις τελειώσει  αυτή τη διαδικασία, τα φυτά χρειάζονται άπλετο φως κατά τη διάρκεια της ημέρας για  πιο φωτεινό χρώμα

 Αντίθετα με τη δημοφιλή πεποίθηση, τα Αλεξανδρινά δεν είναι δηλητηριώδη εάν φαγωθούν. Προφανώς, η φήμη οφείλεται σε μια ιστορία για το παιδί ενός αξιωματικού του αμερικανικού στρατού, το οποίο τρώγοντας ένα φύλλο το 1919 ,πέθανε λίγο μετά. Οι παραγωγοί Αλεξανδρινού  αγωνίζονται να καταρρίψουν αυτόν το μύθο από τότε. Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο έχουν κάνει εκτεταμένες δοκιμές με ποντίκια, χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες. Η Αμερικανική Ιατρική Ένωση έχει επίσης δηλώσει ότι τα Αλεξανδρινά δεν είναι δηλητηριώδη.Τα αλεξανδρινά αποτελούν μέρος της οικογένεια Euphorbia, μέλη της οποίας βγάζουν ένα γαλακτώδη χυμό όταν σπάσουν. Αν και δεν είναι δηλητηριώδες  ο φυτικός χυμός μπορεί να προκαλέσει ήπια δερματικά εξανθήματα.

  Η επιτυχία της καλλιέργειας του αλεξανδρινού αρχίζει με την επιλογή. Ψάξτε για ένα φυτό με σκούρο πράσινο φύλλωμα, με έντονα χρωματισμένα βράκτια και χωρίς καμία ένδειξη  μαρασμού ή κιτρίνισμα.  Η έκθεση σε χαμηλή θερμοκρασία, ακόμη και για λίγα λεπτά μπορεί να αποδειχθεί θανατηφόρα. Όταν παίρνετε το Αλεξανδρινό στο σπίτι σας,  τοποθετήστε το σε ένα δροσερό, ηλιόλουστο μέρος μακριά από ρεύματα. Νερό όποτε αισθάνεστε το χώμα στεγνό , αλλά μην αφήσετε το επιπλέον νερό να παραμένει σε επαφή με το χώμα , αδειάζοντας το πιατάκι του. Σε ήπια κλίματα μπορείτε να φυτέψετε την επόμενη άνοιξη το φυτό στον κήπο χωρίς βέβαια να προσμένετε ανθοφορία και χρωματισμό τόσο έντονο στα βράκτια ίδιο με αυτόν που είχε το φυτό προερχόμενο  από τις ελεγχόμενες συνθήκες του θερμοκηπίου.

orchids wallpaper

 H ομορφιά, η πολυπλοκότητα και ο απίστευτος αριθμός ποικιλιών ορχιδέας είναι μοναδικά στον κόσμο των φυτών. Αυτά τα εξωτικής ομορφιάς φυτά αποτελούν τη μεγαλύτερη οικογένεια των ανθοφόρων φυτών στη γη, με πάνω από 30.000 διαφορετικά είδη και τουλάχιστον 200.000 υβρίδια. Ορχιδέες μπορεί να βρεθούν στον ισημερινό, την αρκτική τούνδρα και παντού  μεταξύ αυτών. Ο λόγος για αυτή τη διαφορετικότητα έγκειται στην εκπληκτική ικανότητα της ορχιδέας να προσαρμόζεται στο εκάστοτε περιβάλλον. Με τόσες πολλές διαφορετικές ποικιλίες ορχιδέας που ευδοκιμούν σε τόσες πολλές διαφορετικές συνθήκες, είναι σχετικά εύκολο να βρεθεί μια ορχιδέα που είναι κατάλληλη για τις συνθήκες καθενός, είτε  είναι ένα παράθυρο κουζίνας , ένα θερμοκήπιο ή μια περιοχή του κήπου μας.

Zygopetalum ορχιδέα

Τα περισσότερα καλλιεργούμενα είδη ορχιδέας είναι εγγενή στις τροπικές περιοχές. Στο φυσικό τους περιβάλλον, φύονται  στον φλοιό των δέντρων ή στην επιφάνεια των άλλων φυτών. Οι παχιές λευκές ρίζες τους είναι ειδικά προσαρμοσμένες να απορροφούν την υγρασία και τα θρεπτικά συστατικά. Επειδή  αναπτύσσονται συνήθως πάνω σε ψηλά δέντρα και όχι στο έδαφος του δάσους, έχουν συνηθίσει στην καλή κυκλοφορία του αέρα και  στο άπλετο φως. Προτιμούν μια 12-ωρη ημέρα, όλο το χρόνο και απαιτούν υψηλή ένταση του φωτός.

Οι περισσότερες ορχιδέες ανθίζουν μία φορά το χρόνο, αλλά εάν οι συνθήκες είναι πραγματικά ιδεατές,  μπορεί να ανθίζουν πιο συχνά. Αν θέλετε λοιπόν μια ορχιδέα που ανθίζει κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να αγοράσετε ένα φυτό που είναι στην άνθιση εκείνη τη στιγμή. Παραμένει συνήθως στην άνθιση για έξι έως δέκα εβδομάδες.

Οι ορχιδέες δυσανασχετούν στις μεταφυτεύσεις και μπορεί να μην ανθίσουν  για τουλάχιστον ένα χρόνο αφού έχουν διαταραχθεί. Γι αυτό αγοράστε τις ορχιδέες σας σε γλάστρες και όχι γυμνόριζες.

Μια εύκολη κατάταξη των φυτών ορχιδέας είναι σε τρεις ποικιλίες.

  • Cattleya
  • Phalaenopsis
  • Paphiopedilum

Οι ορχιδέες είναι δύσκολο να αναπτυχθούν;

Πολλές από αυτές είναι. Στην πραγματικότητα, μερικές είναι δύσκολο να κρατηθούν ζωντανές και σχεδόν αδύνατο να ανθίσουν ακόμη και για τους επαγγελματίες καλλιεργητές. Αλλά υπάρχουν δεκάδες ποικιλίες ορχιδέας και εκατοντάδες υβρίδια, τα οποία ανθίζουν πολύ καλά στις συνθήκες τις χώρας μας.

Για καλύτερη  επιτυχία, ξεκινήστε επιλέγοντας ένα από τα λιγότερο ιδιότροπα υβρίδια  που είναι προσαρμοσμένα στον τύπο των συνθηκών του χώρου σας. Αγοράστε το πιο ώριμο φυτό που μπορείτε να αντέξετε οικονομικά (νεαρά φυτά είναι πολύ πιο δύσκολα να προσαρμοστούν ) και αν είναι δυνατόν, να το αγοράσετε  στην άνθιση ώστε να ξέρετε πότε να περιμένετε πάλι άνθη.

Πως μεγαλώνουν οι ορχιδέες.

Οι ορχιδέες συνήθως ομαδοποιούνται σε δύο ευρείες κατηγορίες που χαρακτηρίζονται από τις συνήθειες ανάπτυξή τους.

Monopodial ( μονόκλωνες) ορχιδέες που έχουν ένα ενιαίο, όρθιο στέλεχος, με φύλλα τοποθετημένα το ένα απέναντι από το άλλο κατά μήκος του στελέχους. Το στέλεχος του λουλουδιού βγαίνει  από τη βάση των ανωτέρων φύλλων.Τέτοιες ορχιδέες είναι οι Phalaenopsis και vandas.

Sympodial, (πολύκλωνες) ορχιδέες που μεγαλώνουν οριζοντίως, με την έκπτυξη  νέων βλαστών από το παλιό  ρίζωμα. Φύλλα και λουλούδι τοποθετούνται  στην κορυφή των νέων βλαστών. Μεγάλο μέρος των  sympodial ορχιδέων αποτελούν οι pseudobulbs, οι οποίες έχουν υπερτροφικούς  βλαστούς που αποθηκεύουν νερό και θρεπτικά συστατικά για να βοηθήσουν το φυτό να επιβιώνει σε περιόδους παρατεταμένης ξηρασίας. Sympodial ορχιδέες είναι οι cymbidium, Oncidium και Dendrobium.

Οι ορχιδέες μπορούν επίσης να χαρακτηριστούν από τον εγγενή βιότοπο τους, ο οποίος δίνει μια ένδειξη για τα επίπεδα της θερμοκρασίας, υγρασίας και  φωτός  που προτιμούν. Ορχιδέες εγγενής στις υγρές τροπικές συνθήκες, όπως Phalaenopsis και paphiopedilum, προτιμούν τη διάρκεια της ημέρας θερμοκρασίες 22 ° έως 30 ° C , με 80 έως 90 τοις εκατό υγρασία. Προτιμούν ανατολικό – νοτιοανατολικό προσανατολισμό όπου το φως δεν είναι πολύ έντονο.

Ορχιδέες με ζεστό κλίμα, συμπεριλαμβανομένων cymbidiums και dendrobiums, έχουν συνηθίσει σε μια μέση θερμοκρασία των 13 ° έως 21 ° C , μια σταθερή προμήθεια της υγρασίας και καλή κυκλοφορία του αέρα. Είναι γενικά ευχαριστημένες σε ένα παράθυρο που βλέπει στο νότο, αν και μπορεί να χρειαστεί μια μικρή σκίαση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Οι Cattleyas και μερικές oncidiums προτιμούν μέρη που οι μέρες είναι ξηρές και σχετικά δροσερές. Ανέχονται  μια μακρά περίοδο ανομβρίας με θερμοκρασίες από 28 ° ή 30 ° C, που ακολουθείται από μια ξεχωριστή περίοδο υγρασίας. Η ανάγκη τους για φως είναι υψηλή, οπότε θα πρέπει να τοποθετούνται σε ένα ηλιόλουστο, παράθυρο που βλέπει στο νότο.

Ορχιδέες σε μεγάλο υψόμετρο, όπως masdevallia και epidendrum, αναπτύσσονται στα δάση μέσα στα σύννεφα όπου η μέση θερμοκρασία είναι 15 ° έως 20 ° F, και η υγρασία είναι πολύ υψηλή. Αυτές οι ορχιδέες προτιμούν φιλτραρισμένο φως που δεν είναι πολύ έντονο.

Grow φώτα για ορχιδέεςΤεχνητός φωτισμός με λαμπτήρες φθορισμού πλήρους φάσματος.

Φροντίδα 

Με 30.000 διαφορετικά είδη ορχιδέας, είναι αδύνατο να δοθούν γενικές οδηγίες για τη φροντίδα και την καλλιέργεια. Ωστόσο, από την όψη μιας ορχιδέας, μπορεί να συμπεράνουμε τις προτιμήσεις της για το φως, το νερό, και το υπόστρωμα ανάπτυξης.

Αν το φυτό έχει λίγα φύλλα ή δερματώδη φύλλα (όπως οι περισσότεροι cattleyas και oncidiums), είναι πιθανό να χρειάζεται ένα υψηλής έντασης φως. Αν τα φύλλα είναι μαλακά (όπως κάποια Phalaenopsis και πιο paphiopedilum),  είναι πιθανό να είναι ευαίσθητη στο άμεσο και δεν πρέπει να τοποθετείται σε ένα ηλιόλουστο παράθυρο που βλέπει στο νότο.

Εάν η ορχιδέα έχει υπερτροφικούς βλαστούς (pseudobulbs) , θα πρέπει να ποτίζεται  με φειδώ, και πρέπει να καλλιεργείται  επάνω σε μεγάλα κομμάτια από φλοιό ή βράχο λάβας. Εάν η ορχιδέα δεν έχει υπερτροφικούς βλαστούς, μπορεί να απαιτήσει πιο συχνό πότισμα και θα πρέπει να καλλιεργείται σε υπόστρωμα με  περισσότερη υγρασία  όπως βρύα.

Φως

Για καλύτερα αποτελέσματα, θα πρέπει να υπάρχει 12-14 ώρες φως κάθε μέρα, όλο το χρόνο. Σε ένα τροπικό περιβάλλον, η διάρκεια και η ένταση του φυσικού φωτός δεν μεταβάλλεται όπως συμβαίνει σε εύκρατα κλίματα. Για το λόγο αυτό, μπορεί να χρειαστεί να συμπληρώσετε   με τεχνητό φως για να τις κρατήσετε  υγιείς  κατά τους χειμερινούς μήνες.

Νότια – νοτιοανατολικά παράθυρα είναι συνήθως το καλύτερο σημείο για ορχιδέες. Δυτικά παράθυρα μπορεί να είναι πολύ ζεστά, και τα βόρια συνήθως είναι πολύ σκοτεινά. Εάν δεν έχετε ένα καλό παράθυρο για τις ορχιδέες σας, είναι θεμιτό μια πηγή τεχνητού φωτισμού.

Ένα μικροσκοπικό ορχιδέα εκπαιδεύονται για να αναπτυχθούν σε ένα κομμάτι του φλοιούΜια μικροσκοπική ορχιδέα εκπαιδεύεται να μεγαλώσει πάνω σε ένα κομμάτι ξύλου.

Υπόστρωμα

Οι επίγειες ορχιδέες, όπως οι paphiopedilums και ορισμένες cymbidiums, αναπτύσσονται στο έδαφος. Αλλά τα περισσότερα τροπικά ορχιδέες είναι επίφυτα, πράγμα που σημαίνει ότι αναπτύσσονται  στον αέρα και όχι στο χώμα. Οι σαρκώδεις ρίζες τους καλύπτονται με ένα στρώμα  λευκών κυττάρων που ονομάζεται velamen, η οποία ενεργεί ως σφουγγάρι για να απορροφήσει το νερό. Η επικάλυψη προστατεύει επίσης τις ρίζες από τη θερμότητα και την απώλεια υγρασίας.

Ένα υπόστρωμα ορχιδέας πρέπει να παρέχει καλή κυκλοφορία του αέρα και να επιτρέπει την αποστράγγιση του νερού πολύ γρήγορα. Θα πρέπει επίσης να δίνει στις ρίζες ασφαλές χώρο να προσκολλώνται. Ανάλογα με το είδος ορχιδέας,  μπορεί να ευδοκιμούν σε τύρφη, βρύα, φλοιό έλατου , αποξηραμένες ρίζες φτέρης, πετροβάμβακα, περλίτη, ψήγματα φελλού, πέτρες, ίνες καρύδας, πέτρες από λάβα  ή ένα μείγμα που συνδυάζει πολλά από αυτά τα υλικά . Μερικά επίφυτα ορχιδέας μπορεί επίσης να είναι κολλημένα σε πλάκες, δέντρα, φτέρες ή φελλό. Κατά γενικό κανόνα, ο φλοιός από έλατο  είναι το πιο δημοφιλές υπόστρωμα ανάπτυξης.

Πότισμα

Οι περισσότερες ορχιδέες μπορούν να ανεχθούν την ξηρασία πολύ καλύτερα από ότι ι μπορούν να αντέξουν την υπερβολική υγρασία. Τίποτα δεν σκοτώνει μια ορχιδέα ταχύτερα από το στάσιμο νερό μέσα στη γλάστρα της. Χωρίς επαρκή κυκλοφορία του αέρα, τα φυτά  ασφυκτιούν και πεθαίνουν.

Ως ένα πολύ γενικό κανόνα, οι ορχιδέες θα πρέπει να ποτίζονται μια φορά την εβδομάδα. Θα πρέπει το καλλιεργητικό υπόστρωμα να στεγνώνει μεταξύ των ποτισμάτων και η περίσσεια του νερού δεν πρέπει να έρχεται σε επαφή με τις ρίζες ή το υπόστρωμα ανάπτυξης. Μετά τη μεταφύτευση οι περισσότερες ορχιδέες δεν αναπτύσσονται για αρκετούς μήνες γι΄αυτό και το νερό πρέπει να παρέχεται με μεγάλη φειδώ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αναπροσαρμογής.

Υγρασία

Τα περισσότερα τροπικά είδη ορχιδέας προτιμούν τα επίπεδα υγρασίας από 60 έως 80 τοις εκατό. Το χειμώνα το επίπεδο υγρασίας στα περισσότερα σπίτια κυμαίνεται  πιο κοντά στο 30 τοις εκατό. Γι αυτό το λόγο είναι καλό να τοποθετούμε τις ορχιδέες μας πάνω σε ένα δίσκο με χαλίκι που έχει μέσα νερό.

Λίπανση

Χρησιμοποιήστε ένα υγρό λίπασμα, και αραιώστε το περισσότερο από ότι  θα κάνατε για άλλα φυτά. Λίπανση πρέπει να εφαρμόζεται μόνο όταν τα φυτά βρίσκονται σε ενεργό βλάστηση. Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότερες ορχιδέες δεν πρέπει να λιπανθούν στην καρδιά του χειμώνα ή αμέσως μετά τις μεταφυτεύσεις. Πολλοί καλλιεργητές χρησιμοποιούν ένα λίπασμα 30-10-10, αν και άλλοι προτιμούν 10/10/10 ή 10/10/30. Γαλάκτωμα ή εκχυλίσματα από φύκια ή ψάρια  παρέχει απαραίτητα ιχνοστοιχεία .

Γλάστρες και μεταφυτεύσεις

Οι ορχιδέες αρέσκονται σε μικρές γλάστρες. Τα πλαστικά δοχεία προτιμώνται σε σχέση με τα πήλινα διότι κατά τις μεταφυτεύσεις οι ρίζες ξεκολλάνε  πιο εύκολα. Επίσης και οι υαλομένες έχουν αυτό το χαρακτηριστικό. Για να διασφαλιστεί η καλή αποστράγγιση, μπορείτε να συμπληρώσετε στο κάτω μέρος της γλάστρας κομμάτια φελιζόλ. Το στέμμα του φυτού (το όριο μεταξύ υπέργειου και υπόγειου μέρους) πρέπει να είναι λίγο κάτω από την κορυφή της γλάστρας. Μερικές φορές είναι χρήσιμο να χρησιμοποιήσετε ένα κομμάτι σύρμα για να παραμείνει σταθερό   το φυτό μέχρι να ριζώσει καλά.Ειδικά σχεδιασμένο γλάστρες ορχιδέα καταστήσει ευκολότερο να κρατήσει τα φυτά ποτίζονται σωστά.Ειδικά σχεδιασμένες γλάστρες ορχιδέας καταστούν  ευκολότερο το αερισμό των ριζών.

Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιασμός στις ορχιδέες από σπόρο είναι αρκετά δύσκολο. Σε αντίθεση με τους σπόρους άλλων φυτών, οι σπόροι της ορχιδέας δεν περιέχουν θρεπτικούς  ιστούς αποθήκευσης. Για να αναπτυχθεί, ο σπόρος πρέπει να προσγειωθεί σε μέρος που θα βρει ένα συγκεκριμένο είδος μυκήτων που μπορούν να διαπεράσουν τις ρίζες του και να  μετατρέψουν τα θρεπτικά συστατικά σε χρήσιμη μορφή. Επίσης τα σποριόφυτα αργούν ιδιαίτερα να μπουν σε άνθηση.

Είναι πολύ πιο εύκολο να πολλαπλασιάσουμε ορχιδέες με διαίρεση. Αλλά να θυμάστε ότι η διαίρεση ενός φυτού σημαίνει αναστολή της άνθησης για τουλάχιστον ένα χρόνο. Τα κομμάτια που θα διαιρεθούν πρέπει να είναι αρκετά μεγάλα γιατί τα μικρά τμήματα θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να ωριμάσουν.

Αν η νοητή  σας εικόνα ενός αμπελώνα  περιλαμβάνει αμπέλια σε καταπράσινες πλαγιές, τότε παρακαλούμε να προσαρμόσετε την εικόνα αυτή σε διαφορετικά πρότυπα.

Εκεί, στο πιο κοντινό στην Ευρώπη νησί των Καναρίων, δίπλα στη δυτική Αφρική, οι πράσινες πλαγιές έχουν υποκατασταθεί από μια θάλασσα από μαύρη »απόκοσμη» τέφρα.

Τον 18ο αιώνα, το Lanzarote ήταν ένα καταπράσινο νησί με ​​μια ακμάζουσα γεωργία. Ωστόσο, οι ηφαιστειακές κορυφές που δέσποζαν  πάνω από τα χωράφια του μικρού νησιού εξερράγησαν τη δεκαετία του 1730. Μια σειρά από βίαιες εκρήξεις άφησαν παχιά στρώματα τέφρας και ηφαιστειακών πετρωμάτων στο έδαφος. Οι αγροτικές κοινότητες του Lanzarote είδαν το γεγονός αυτό ως την απόλυτη καταστροφή.

Σύντομα διαπιστώθηκε ότι η νέα αυτή στρώση, ήταν πλούσια σε θρεπτικά συστατικά. Το ηφαιστειακό έδαφος ήταν ιδανικό για την καλλιέργεια ορισμένων τύπων καλλιεργειών. Η σπογγώδης συνοχή του, επιτρέπει του νερού γρήγορα και διατηρεί  την υγρασία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η τέφρα ενεργεί επίσης ως ένα είδος μονωτήρα, διατηρώντας τη θερμοκρασία του εδάφους σταθερή, ακόμη και αν η θερμοκρασία του αέρα έχει  διακυμάνσεις.Το μεγαλύτερο μέρος του Lanzarote, μετά την έκρηξη, έχει γίνει μια ιδανική αμπελουργική περιοχή.

Σταφύλια ευδοκιμούν στο έδαφος στάχτης και οι σχετικά υψηλές πλαγιές του νησιού προσφέρουν ιδανικό  υψόμετρο για τα αμπέλια. Το δροσερό αεράκι από τον Ατλαντικό και οι  ζεστές αέριες μάζες από την ηπειρωτική χώρα της Αφρικής, δίνουν   στους αμπελώνες το είδος της διακύμανσης ζεστό-δροσερό που χρειάζονται τα σταφύλια. Οι μέρες είναι ζεστές και ηλιόλουστες σχεδόν πάντα, ενώ οι νύχτες είναι πολύ δροσερές. Η διαφορά της θερμοκρασίας, που είναι γνωστή στον κόσμο της αμπελουργίας ως ημερήσια διακύμανση της θερμοκρασίας, είναι σημαντικό για τα σταφύλια ώστε  να αναπτύξουν  το σωστό ποσό της οξύτητας (από τις δροσερές νύχτες) και τη γλυκύτητα (από τις ζεστές και ηλιόλουστες ημέρες).

Αλλά η αμπελουργική κοινότητα του Lanzarote έπρεπε να επιλύσει ένα σημαντικό πρόβλημα. Τους συνεχείς ανέμους του Ατλαντικού. Ιδανικοί  για τα αιολικά πάρκα και τους kite surfers, αλλά το »δύσκαμπτο» αεράκι μπορεί να σπείρει τον όλεθρο στους νέους αμπελώνες, ωθώντας τους μέχρι τον ξεριζωμό.

Με την πάροδο των ετών, οι ντόπιοι αγρότες έχουν τελειοποιήσει μια σχεδόν αλάνθαστη μέθοδο για την προστασία των αμπελιών. Το νεαρό φυτό τοποθετείται στο έδαφος αφού ο γεωργός ξύσει μια μεγάλη, ρηχή τρύπα στο ηφαιστειογενές έδαφος. Η νεαρή άμπελος  τοποθετείται στο κέντρο αυτής της ανθρωπογενούς  κατάθλιψης. Στη συνέχεια, οι μεγαλύτερες ηφαιστειακές πέτρες τοποθετούνται γύρω από τη τρύπα από την πλευρά που φυσάει ο άνεμος, δημιουργώντας ένα χαμηλό, ημικυκλικό φράκτη. Το ύψος του πρόχειρου τοιχώματος  και το βάθος της οπής είναι σημαντικά. Η  νεαρή άμπελος πρέπει  να είναι σε θέση να απορροφά την ηλιακή ακτινοβολία χωρίς να παρεμποδίζεται  από τις σκιές και η τρύπα πρέπει να είναι αρκετά ρηχή ώστε να πάρει τα θρεπτικά συστατικά και παγιδευμένο νερό από το ηφαιστειακό έδαφος. Κάθε αμπελώνας στο Lanzarote έχει χιλιάδες από αυτές τις τρύπες και τους τοίχους.malvasia-aromatica

Η συντριπτική πλειονότητα της παραγωγής, περίπου το 75%, εξακολουθεί να είναι αφιερωμένη στην ποικιλία Malvasia. Αυτό το γλυκό κρασί ήταν κάποτε στην κορυφή  της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας. Σήμερα, το Lanzarote εξακολουθεί να παράγει γλυκά και επιδόρπια κρασιά υψηλής ποιότητας.

 Οι αμπελώνες στο Lanzarote αποτελούν πλέον μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESKO. Ένα μέρος που έρχεται να συμπληρώσει ένα αρκετά πλούσιο τουριστικό πακέτο των δημοφιλή Καναρίων νήσων, αλλά και ένα ορόσημο για τη γεωργία η οποία ανταπεξέρχεται στα αρχικώς ακατάβλητα προβλήματα με μεθόδους και τεχνικές που τα μετατρέπουν σε πλεονεκτήματα.

[rev_slider laz]

 https://goo.gl/93bftd

    Περισσότερα από 45 εκατομμύρια ανθισμένα λουλούδια σε ένα εκπληκτικό σχεδιασμό σχημάτων και δομών . Μια όψη που συνδυάζει 45 διαφορετικές ποικιλίες λουλουδιών. Ο κήπος των θαυμάτων είναι μοναδικός στο είδος του, στην περιοχή και στον κόσμο ολόκληρο. Μοναδική εμφάνιση που συνδυάζεται με πολυάριθμες  υπαίθριες ψυχαγωγικές δραστηριότητες.

    Το ρεκόρ στο βιβλίο Γκίνες για τον μεγαλύτερο τοίχο λουλουδιών,  αποτελεί ορόσημο για καινούριες ιδέες, νέα σχέδια και εστίες ενδιαφέροντος από εποχή σε εποχή.

    Ο κήπος των θαυμάτων είναι ένα δημιουργία μιας νέας τουριστικής δραστηριότητας στον τομέα του περιβαλλοντικού τουρισμού του Ντουμπάι  και είναι  έτοιμος να εμπνεύσει  ανθρώπους από διαφορετικές ηλικίες, άνδρες και γυναίκες.

    Η μετάδοση τεχνογνωσίας για την καλλιέργεια των φυτών μέσα στο χρόνο συχνά πήρε τη μορφή μύθου ή δεισιδαιμονίας.Έτσι  όλοι έχουμε ακούσει μερικές συμβουλές για τα φυτά τις οποίες δεν κατανοούμαι αλλά τα αποτελέσματα μας ξαφνιάζουν ευχάριστα. Αναφέρω παρακάτω τα ποιο κοινά ακούσματα μου και θα προσπαθήσω να τα δικαιολογήσω.

    Βασιλικός στις μελιτζάνες

    Πάντα άκουγα ότι στις μελιτζάνες πρέπει να φυτεύεις δίπλα και έναν βασιλικό για να μην γίνονται πικρές. Δεν είναι όμως ο φόβος της μελιτζάνας ως προς το βασιλικό που την κάνει να γίνεται γλυκιά. Απλά ο βασιλικός καταναλώνει πολύ νερό και σε περίπτωση έλλειψης τα σημάδια γίνονται άμεσα διακριτά γιατί ο βασιλικός μαραίνεται.

     Παράλληλα η μελιτζάνα πικρίζει σε περίπτωση που το πότισμά της είναι λιγοστό. Βλέποντας τον βασιλικό να μαραίνεται θυμόμαστε ότι θέλει νερό και ποτίζουμε , ποτίζοντας και τις μελιτζάνες. Έτσι ο μουσακάς αποκτά τις σωστές πρώτες ύλες.

    Το ασβέστωμα του κορμού.
    Πολλοί πιστεύουν ότι ασπρίζοντας τον κορμό των δέντρων καταπολεμούν έντομα και ασθένειες. Στην πραγματικότητα οι εντομοκτόνες ιδιότητες του ασβέστη είναι ελάχιστες ενώ οι μυκητοκτόνες ιδιότητες σε αυτή την περιοχή του δέντρου δεν δικαιολογούν την εκτεταμένη χρήση του. Ο λόγος για τον οποίο βάφουμε τους κορμούς των δέντρων έχει να κάνει με την αντανάκλαση του φωτός. Οι κορμοί είναι σκουρόχρωμοι με αποτέλεσμα να απορροφούν περισσότερο την ηλιακή ακτινοβολία και να θερμαίνονται γρήγορα. Εάν  αυτή η απότομη θέρμανση γίνεται μετά από μια βραδιά παγετού , ο κορμός σκάει και σκίζεται. Με τον ασβέστη η απορρόφηση είναι μικρότερη και το ίδιο η αύξηση της θερμοκρασίας

    Απήγανος για το μάτι

    Όσοι δεν ξέρουν τι είναι ο απήγανος πάει να πει ότι δεν είχαν γιαγιάδες ή μαμάδες να τους λένε 1351xla΄΄’ξορκισμένος στον απήγανο΄΄ κι άλλα τέτοια ωραία. Στις παλιές αυλές και τις πιο καλοδιατηρημένες , ο απήγανος είχε σίγουρη παρουσία όσο κι αν δεν παρουσιάζει κανένα αισθητικό ενδιαφέρον αλλά αντίθετα μυρίζει απαίσια. Όμως αποτελεί μεγάλο

    πειρασμό για τις κάμπιες.  Γι αυτό το λόγο ήταν το σήμα κινδύνου για μια καλλιέργεια  που την απειλούσαν οι κάμπιες.
    Είναι ένας δείκτης δηλαδή ,όπως είναι μια τριανταφυλλιά σε έναν αμπελώνα. Η τριανταφυλλιά είναι η πρώτη που θα προσβληθεί από ωίδιο και θα μας ΄΄ενημερώσει΄΄ πότε να προφυλάξουμε τα αμπέλια μας. Βλέποντας λοιπόν τον απήγανο ξορκίζαμε τις ΄΄κακές΄΄ κάμπιες.

    Τα φυτά σε μικρές γλάστρες.

    Πολλοί ισχυρίζονται ότι τα φυτά δε θέλουν μεγάλες γλάστρες γιατί δεν μεγαλώνουν. Πέρα από το αισθητικό μέρος, το οποίο καθορίζει και το μέγεθος της γλάστρας ( ένα μικρό φυτό σε μια πελώρια γλάστρα είναι άσχημο ) κανένα άλλο πρόβλημα δεν υπάρχει με τις μεγάλες γλάστρες. Εξάλλου εάν υπήρχε τότε όλα τα φυτά που φυτεύουμε στο χώμα δε θα μεγάλωναν.

    Όχι πολύ νερό.

    Ένα πράγμα να θυμίσω. Από ελάχιστα ποτάμια απουσιάζει η βλάστηση. Απλά προσοχή χρειάζεται το επιπλέον νερό να μην δημιουργεί αναερόβιες συνθήκες στο έδαφος.

    Συμβουλές από τη Rain Bird για τη διατήρηση των εκτοξευτήρων σας σε καλή κατάσταση μέχρι την επόμενη άνοιξη. Χωρίς τη σωστή προετοιμασία ενδέχεται το σύστημα εκτοξευτήρων σας να υποστεί βλάβη λόγω χαμηλών θερμοκρασιών. Εδώ μπορείτε να βρείτε ορισμένες συμβουλές από τη Rain Bird για την προετοιμασία του αρδευτικού συστήματος, αν μένετε σε περιοχή όπου σημειώνεται παγετός το χειμώνα.

    1. Μονώστε τον εξοπλισμό.Κλείστε την παροχή νερού προς το αρδευτικό σύστημα. Η κύρια βάνα διακοπής του αρδευτικού συστήματος πρέπει να προστατεύεται από τον παγετό. Για να προστατέψετε τη βάνα από τον παγετό, φροντίστε να την τυλίξετε με κάποιο μονωτικό υλικό (μονωτικό αφρό και πλαστική σακούλα) ή να χρησιμοποιήσετε κάποιο άλλο μέσο. Αν δεν υπάρχει κύρια βάνα διακοπής, προμηθευτείτε μία για καλύτερη προστασία. Όλες οι υπέργειες σωληνώσεις πρέπει να μονωθούν. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτοκόλλητη μονωτική ταινία σε μορφή αφρού ή μονωτικούς σωλήνες αφρού που θα βρείτε στα καταστήματα με εργαλεία και υλικά

    .2. Ελέγξτε την κατάσταση.Αν διαθέτετε σύστημα αυτόματου ποτίσματος, πρέπει να «απενεργοποιήσετε» τον προγραμματιστή (χρονόμετρο). Οι περισσότεροι προγραμματιστές διαθέτουν μια «κατάσταση βροχής», η οποία απλά απενεργοποιεί τα σήματα προς τις βάνες. Ο προγραμματιστής συνεχίζει να μετρά το χρόνο, οι πληροφορίες προγραμματισμού (χρόνοι έναρξης, χρόνοι λειτουργίας βάνας κ.λπ.) δεν χάνονται και το ρολόι συνεχίζει να λειτουργεί. Η μόνη αλλαγή είναι ότι δεν ενεργοποιούνται οι βάνες. Αν ο προγραμματιστής σας ενεργοποιεί μια αντλία, αφαιρέστε προληπτικά τα καλώδια που είναι συνδεδεμένα με την κύρια βάνα και τα παρεμφερή. Έτσι θα αποφευχθεί η πιθανότητα ενεργοποίησης της αντλίας, που θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβη λόγω υπερθέρμανσης. Αντί να χρησιμοποιήσετε την κατάσταση βροχής, μπορείτε απλά να διακόψετε την παροχή ισχύος στον προγραμματιστή. Αν το κάνετε αυτό, θα χρειαστεί να επαναπρογραμματίσετε το χρόνο και ενδεχομένως και όλες τις άλλες ρυθμίσεις την άνοιξη

    .3. Αδειάστε τους σωλήνες.Στο σημείο αυτό πρέπει να αδειάσετε το νερό από τους σωλήνες και τους εκτοξευτήρες, για να μην παγώσει και σπάσουν οι σωλήνες. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αδειάσετε τους σωλήνες: η χειροκίνητη βάνα αποστράγγισης, η αυτόματη βάνα αποστράγγισης ή μέθοδοι χρήσης πεπιεσμένου αέρα. Ωστόσο, επειδή υπάρχει περίπτωση να παρουσιαστούν διάφοροι κίνδυνοι, συνιστούμε να επικοινωνήσετε με τον ειδικό σε θέματα άρδευσης της περιοχής σας.

    4. Προστατέψτε τις βάνες και τις ανεπίστροφες βαλβίδες.Μονώστε τις ανεπίστροφες βαλβίδες και τις βάνες αν είναι υπέργειες. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μονωτική ταινία για το σκοπό αυτό. Φροντίστε να μην φράσσονται οι αεραγωγοί και οι έξοδοι αποστράγγισης στις ανεπίστροφες βαλβίδες.

    Πηγή: Rainbird

    Η δημιουργία του <<απόλυτου>>  κήπου για κάθε έναν χωριστά αποτελεί σίγουρα τον στόχο,αλλά τα μονοπάτια δημιουργίας που θα ακολουθήσουμε και το αποτέλεσμα που θα έχουμε, είναι πάντα διαφορετικά. Κανένα δεν είναι λάθος, κανένα δεν αποτελεί καθολικά αποδεκτή εκδοχή.Όλα είναι μια απόρροια προσωπικών επιθυμιών και δυνατοτήτων.

    Εγώ μέσα από αυτή την ιστοσελίδα θα προσπαθώ να σας δίνω μικρά ερεθίσματα που θα μοχλεύσουν την δικής σας δημιουργικότητα ,είτε αυτή αφορά την πραγμάτωση είτε αφορά τον σχεδιασμό του κήπου σας. Προτάσεις , τάσεις , λύσεις και χρήσιμα εργαλεία θα σας παραθέτονται και εσείς θα επιλέγετε σύμφωνα με τις δικές σας απαιτήσεις.

    Τρία πράγματα πρέπει όμως να έχετε υπόψιν σας. Πρώτον, ότι ο κήπος σχεδιάζεται σε τέσσερις διαστάσεις, δεύτερον, ότι κήπος δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα αλλά και η δημιουργία ( ο δρόμος για τηνΙθάκη) και τρίτον, τέλος σε αυτή τη δημιουργία δεν υπάρχει.

    Είναι μία φράση την οποία ακούμε όλο και συχνότερα.Η επιστημονική κοινότητα  συνεχώς μας υπενθυμίζει ότι η περίοδος της αλόγιστης χρήσης του νερού έχει περάσει ανεπιστρεπτί .Μεγάλο μέρος της έρευνας αναλίσκεται στο να βρει τρόπους διατήρησης των ποσοτήτων και της ποιότητας του νερού, ανέπαφες.

    Μέσα σε αυτό το περιβάλλον θα αναπτύξουμε κι εμείς τους τρόπους και τις τεχνικές που θα μας παραλληλίσουν με το πνεύμα της εποχής.

    Οι εταιρίες προϊόντων άρδευσης στρέφονται σε συστήματα τα οποία θα δίνουν το μέγιστο αρδευτικό αποτέλεσμα με την μικρότερη δυνατή κατανάλωση νερού. Τα φυτώρια στρέφονται σε φυτά πιό ανθεκτικά στην ξηρασία και οι κηποτέχνες προτείνουν λύσεις που ταιριάζουν στο μικροκλίμα της εκάστοτε περιοχής για να περιορίσουν τις υπερβολικές αρδεύσεις.

    Θα προσπαθήσω να ακολουθώ τις επιταγές της εποχής και να σας παρουσιάζω όλα τα προϊόντα που συνάδουν με τα ανωτέρω . Επειδή είμαστε όλοι μέρος του προβλήματος, πιστεύω πως πρέπει να γίνουμε και μέρος της λύσης του.

    Η χρήσης της τέφρας  του ξύλου, απαλλαγμένη από άλλες μορφές ρύπων όπως γυαλί, χαρτί ή πλαστικό , είναι μια πρώτης τάξης πηγή καλίου για τα φυτά. Έχει θετική επίδραση στη δομή του εδάφους και βελτιώνει τόσο τις χημικές όσο και τις φυσικές του ιδιότητες.

    Η χρήση της είναι καλό να γίνεται με το  πότισμα, κατά την περίοδο της μέγιστης απορρόφησης καλίου. Βελτιώνει την ποιότητα  των καρπών και δημιουργεί ανθεκτικά φυτά απέναντι στο κρύο αλλά και στα παράσιτα. Επίσης είναι ένα καλό απωθητικό για τα σαλιγκάρια και τους γυμνοσάλιαγκες. Διασκορπίζοντας τη στάχτη αδιάλυτη γύρω γύρω, μπορούμε να προστατεύσουμε τα φυλλώδη λαχανικά μας ή άλλα ποώδη φυτά τα οποία αποτελούν πρωταρχικό στόχο των σαλιγκαριών.

    Η στάχτη συμβάλλει και στην διαδικασία της βιοαποικοδόμησης. Έτσι προσθέτουμε και μια μικρή ποσότητα και μέσα στον κομποστοποιητή μας για επιτάχυνση της κομποστοποίησης.

    Σημαντικό είναι να θυμόμαστε ότι δεν κάνει να προσθέτουμε στάχτη σε οξύφυλλα φυτά όπως η γαρδένια, η ορτανσία και η αζαλέα.

    Ο νέος περιστρεφόμενος  εκτοξευτήρας πολλαπλών ακτίνων που ταιριάζει σε όλα τα σώματα της Hunter ή στο σώμα του εκτοξευτήρα MPR 40 . Πρόκειται για έναν ισχυρό εκτοξευτήρα, μια συσκευή εξοικονόμησης νερού και ένα πολύτιμο εργαλείο σχεδιασμού σε ένα σύστημα. Παρέχει αναλογική διαβροχή σε οποιαδήποτε γωνία, με οποιαδήποτε γωνία. Το νερό εκτοξεύεται απαλα και ομοιόμορφα μειώνοντας σημαντικά την απορροή και την σπατάλη υδάτων. Μπορεί να χρησιμοποιεί μέχρι και 30 % λιγότερο νερό.

    Προσφέρει ανώτερου επιπέδου αντίσταση στον άνεμο με συμπαγείς , υψηλής ενέργειας ροές που δεν εκτρέπονται  κάτω από οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. Επίσης μπορείτε να τριπλασιάσετε την περιοχή κάλυψης ανά ζώνη με αποτέλεσμα λιγότερες βαλβίδες, προγραμματιστές και μήκος σωλήνα. Άρα σημαντικά λιγότερο κόστος.

    Πλεονάζοντα χαρακτηριστικά :

    • Πολλαπλές ροές
    • Προσαρμοσμένες περιοχές εφαρμογής
    • Ροές με αντίσταση στον άνεμο
    • Πατενταρισμένη κατασκευή »double-pop»(διπλής ανάδυσης). Γίνεται επίπεδη κατά την εκίνηση και το κλείσιμο ώστε να μη μαζεύει ακαθαρσίες ο εκτοξευτήρας.
    • Ρύθμιση ακτίνας / γωνίας
    • Χωρίς κοχλία διάχυσης
    • Χρωματική κωδικοποίηση
    • Αφαιρούμενο φίλτρο
    • Επιλογές ακτίνας 1μ-9μ

    Μετά από έντονη βροχόπτωση και ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες, εμφανίζονται οι συνέπειες μιας κακής προετοιμασίας πριν την εγκατάσταση του χλοοτάπητα μας. Το τοπίο πλημμυρίζει και το νερό μπορεί να παραμείνει στην επιφάνεια για αρκετές μέρες λόγω μικρής διηθητικότητας του εδάφους και ελάχιστης εξάτμισης. Όμως το γκαζόν δεν είναι υδροχαρές και η καταστροφή είναι πιθανή.

    Σίγουρα λύση δεν είναι η μέθοδος που ακολουθείται στα <<σύγχρονα>>  γήπεδα της χώρας.skoupes

    Για να μην τρέχουμε λοιπόν με σκούπες και γλύστρες να σώσουμε τον <<αγώνα>> !!  που κάναμε για τη δημιουργία του κήπου μας ας  κάνουμε κάτι πιο ευφυές.

    Κατά την προετοιμασία του εδάφους , πριν την εγκατάσταση του χλοοτάπητα, εάν πρόκειται να προσθέσουμε χώμα προκειμένου να φτάσουμε στο επιθυμητό ύψος και εφόσον ξέρουμε ότι το υπάρχον στρώμα χώματος δεν είναι ιδιαίτερα διαπερατό , προσθέτουμε μία στρώση από χαλίκι. Αυτό πρέπει να συνοδεύεται  από τρύπες που θα ανοίξουμε πιο πριν, οι οποίες θα λειτουργούν σαν φρεάτια συλλογής του επιπλέον νερού. Εάν το πρόβλημα προβλέπεται οξύτερο, δηλαδή το χώμα που έχουμε ήδη είναι πηλός και οι κλήσεις είναι μηδενικές στο κήπο, αποτρέποντας οποιαδήποτε απορροή, τότε λειτουργούμε ώς εξής. Ανοίγουμε ένα μεγάλο φρεάτιο περίπου ένα κυβικό ανά 100 τ.μ. και σκάβουμε αυλάκια σε σχήμα ψαροκόκκαλου με κλήσεις και τελικό προορισμό το φρεάτιο. Γεμίζουμε το φρεάτιο  και τα αυλάκια με χοντρό χαλίκι . Από πάνω βάζουμε ψιλό χαλίκι και έπειτα χονδρή άμμο. Καλύπτουμε με γεωύφασμα και προσθέτουμε το χώμα .Το χώμα που θα προσθέσουμε πρέπει να περιέχει ένα μέρος  άμμου ποταμίσιας ώστε να στραγγίζει και να διατηρεί τον αερισμό σε ικανοποιητικά επίπεδα. Βέβαια πρέπει να έχουμε υπόψιν μας ότι σε ένα τέτοιο χώμα η έκπλυση των θρεπτικών συστατικών είναι μεγαλύτερη , άρα και η λίπανσή μας πρέπει να είναι πιο επιμελής.

    Σε κήπους που βρίσκονται κάτω από το επίπεδο των παρακείμενων δρόμων και οικοπέδων ή ο υδροφόρος ορίζοντας είναι πολύ ψηλά,  το φρεάτιο διατηρείται κενό  και χτίζεται για να σχηματίζει δεξαμενή όπου μέσα τοποθετείται αντλία για να βγάζει το νερό που μαζεύεται.

    Εάν το χώμα τώρα είναι ήδη στο επιθυμητό ύψος, η δημιουργία του πλέγματος αποστράγγισης γίνεται με αρκετό σκάψιμο. Στο τέλος αφαιρούμε μια ποσότητα χώματος και προσθέτουμε σκέτη άμμο ποταμίσια την οποία ενσωματώνουμε με τον καλλιεργητή μας.

    Όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν επιπλέον εργασίες κατά την εγκατάσταση, περισσότερο χρόνο και σίγουρα μεγαλύτερο κόστος. Όμως θα μας γλυτώσουν από αστοχίες , προβλήματα και επανασπορές που μπορεί να εξελιχθούν σε βάθος χρόνου πιο ακριβές.

    Εάν ο χλοοτάπητας έχει ήδη τοποθετηθεί  τότε πρέπει να στραφούμε σε προϊόντα που αυξάνουν την διηθητικότητα του εδάφους.Ένα τέτοιο προϊόν είναι για παράδειγμα το  DCM® 03101IntroΕίναι ένα φυσικό βελτιωτικό του εδάφους (παράγοντας ρύθμισης υγρασίας). Το intro επιτυγχάνει καλύτερη εισροή του νερού σε συμπιεσμένα και μη προσπελάσιμα εδάφη καθώς ανοίγει το πορώδες του εδάφους άμεσα. Επίσης τα οργανικά λιπάσματα προσθέτουν οργανική ουσία η οποία αυξάνει το πορώδες του εδάφους και με την συνεχή χρήση μπορούν με τη σειρά τους να μετριάσουν το πρόβλημα.

    Τυχεροί αυτοί που έχουν στραγγερά εδάφη!!

    Farmer is pouring chemical fertilizer

      Τα φυτά είναι αυτότροφος οργανισμός. Αυτό σημαίνει ότι δημιουργεί  τα απαραίτητα συστατικά για την ανάπτυξή τους απορροφώντας από το περιβάλλον βασικά στοιχεία υπό τη μορφή ιόντων τα οποία στη συνέχεια τα ενσωματώνει στα κύτταρά τους με την διαδικάσία της φωτοσύνθεσης.

      Τα στοιχεία που προσλαμβάνει το φυτό χωρίζονται σε μακροστοιχεία ,σε μεγαλύτερες ποσότητες, και σε ιχνοστοιχεία , σε μίκρότερες ποσότητες

      Μακροστοιχεία είναι , ο άνθρακας (C),  το οξυγόνο (Ο), το υδρογόνο(Η), το άζωτο (Ν), το κάλιο (Κ), ο φώσφορος (P), το ασβέστιο (Ca), το μαγνήσιο (Mg) και το θείο (S).

      Ιχνοστοιχεία είναι ο σίδηρος (Fe), ο ψευδάργυρος (Zn), το μαγγάνιο(Mn), το βόριο (Bo), το χλώριο (Cl), ο χαλκός (Cu) και το μολυβδαίνιο (Mo).

      Ορισμένα φυτά χρειάζονται και Νάτριο (Na), Κοβάλτιο(Co),  Ιώδιο (J),  Αργίλιο (Al),  Πυρίτιο (Si).

      Η ποσότητα που χρειάζεται ένα φυτό, για κάθε ένα από τα παραπάνω στοιχεία, είναι διαφορετική και η απόδοσή του εξαρτάται πάντα από το στοιχείο που βρίσκεται σε έλλειψη. Αυτό δεν σημαίνει ότι η προσθήκη ενός στοιχείου προκαλεί συνεχή ανάπτυξη και παραγωγή πέρα ενός ορίου.

      Η συμπλήρωση των στοιχείων που καταναλώνει το φυτό γίνεται είτε από τον αέρα, είτε από το νερό είτε από το εδαφικό διάλυμα. Από τον αέρα προσλαμβάνεται ο άνθρακας, το οξυγόνο και για μερικά φυτά και το άζωτο (ψυχανθή). Από το νερό το υδρογόνο και το οξυγόνο. Όλα τα υπόλοιπα στοιχεία προσλαμβάνονται από το εδαφικό δίαλυμα. Από αυτό συμπεραίνουμε ότι παρουσία επαρκούς ποσότητας μακροστοιχείων και ιχνοστοιχείων στο έδαφος είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη.

      To άζωτο απορροφάται από το φυτό με τη νιτρική ή την αμμωνιακή μορφή.Η νιτρική μορφή είναι πιο ευκίνητη κι έτσι η εκπλυσή τής στο έδαφος είναι μεγαλύτερη αφού δεν συγκρατείται από τα κολοειδή του εδάφους. Αντίθετα η αμμωνιακή μορφή είναι διαθέσιμη περισσότερο χρονικό διάστημα. Η απορρόφηση νιτρικής μορφής αζώτου παρεμποδίζεται από χαμηλές θερμοκρασίες ενώ αντίθετα η αμμωνιακή μορφή απορροφάται σε πιο χαμηλές θερμοκρασίες. Απορρόφηση νιτρικής μορφής έχει σαν αποτέλεσμα αύξηση του pH του εδαφικού διαλύματος ενώ αντίθετα απορρόφηση αμμωνιακής μορφής έχει συνέπεια μείωση του pH. Η προσθήκη του αζώτου πρέπει να είναι κλασματική διότι παρατηρούνται και τοξικότητες κατά την επιπλέον ποσότητα αλλά και με αυτό τον τρόπο μειώνονται οι απώλειες του.

      Ο φωσφόρος συνδέεται με την άυξηση του ριζικού συστήματος, την πρωιμότητα και την ποιότητα της παραγωγής . Έίναι δύσκολη η έκπλυσή του γιάυτό και προστείθεται συνήθως όλη η απαιτούμενη ποσότητα στην βασική λίπανση.

      Το κάλι  ρυθμίζει την εξατμισοδιαπνοή των φυτώ και βελτιώνει την ποιότητα των καρπών. Η προσθήκη του μπορεί να γίνει καθολικά στην βασική λίπανση εκτός των καρποφόρων και λαχανικών που προτείνεται κλασματική προσθήκη του.

    ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ

    Τα λιπάσματα χωρίζονται σε οργανικά ή ανόργανα

      Οργανικό λίπασμα είναι κάθε είδους υποπροϊόν που χρησιμοποιούμε για τον εμπλουτισμό του εδάφους με κύριο εκπρόσωπο την ζωική κοπριά και τις κομπόστες από αστικά απορρίμματα. Τελευταία, μεγάλη διάδοση έχει το γκουανό το οποίο είναι σωρός από απορρίμματα θαλάσσιων πτηνών που χρησιμοποιούνται έπειτα από μακρόχρονη παραμονή στο ύπαιθρο. Η απόδοση των οργανικών λιπασμάτων δεν είναι μεγάλη, γι΄αυτό πολλές φορές γίνεται μίξη με ανόργανα λιπάσματα για την συμπλήρωση της απαιτούμενης ποσότητας των στοιχείων .

      Κάθε λίπασμα, στη συσκευασία του αναγράφει έναν τριπλό αριθμό της μορφής χχ-χχ-χχ . Ο πρώτος αναφέρεται στη περιεκτικότητα του λιπάσματος σε άζωτο (ολικό άζωτο), ο δεύτερος αναφέρεται στην περιεκτικότητα σε φωσφόρο και  ο τρίτος στην περιεκτικότητα σε κάλιο. Τα υπόλοιπα στοιχεία που μπορεί να περιέχονται σε κάθε λίπασμα εμφανίζονται στη συνέχεια του τριπλού αριθμού  και με την περιγραφή για κάθε ένα. Δηλαδή ένα λίπασμα ΧΧ-ΧΧ-ΧΧ +4Fe+2S περιέχει 4 μονάδες σίδηρο και 2 μονάδες θείο.

      Χηλικά λιπάσματα είναι τα λιπάσματα τα οποία εμπεριέχουν ένα στοιχείο (μέταλλο) σε σύνδεση με μια οργανική ένωση από την οποία μπορεί να αντικατασταθεί εύκολα , γεγονός το οποίο το κάνει εύκολα αφομοιώσιμο για τα φυτά.

      Βραδείας απελευθέρωσης ονομάζονται τα λιπάσματα τα οποία απελευθερώνουν τα στοιχεία σε μακρά περίοδο. Αυτά τα λιπάσμτα συνοδεύονται από έναν αριθμό ο οποίος υποδηλώνει το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο γίνεται η απελευθέρωση των στοιχείων και συνήθως είναι αριθμός μηνών ή εβδομάδων.

    Πράσινο στις στέγες χωρίς άδεια από εδώ και πέρα

    Η προσθήκη πρασίνου σε υφιστάμενα κτίρια δεν θα απαιτεί πλέον έκδοση οικοδομικής άδειας ή έγκρισης εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας. Το νέο πλαίσιο κατασκευής φυτεμένων επιφανειών σε δώματα, στέγες και υπαίθριους χώρους κτηρίων τίθεται σε διαβούλευση από το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργεια και Κλιματικής Αλλαγής.

      Παράλληλα, σε κάθε υπηρεσία δόμησης θα τηρείται Ειδικό Μητρώο Φυτεμένων Επιφανειών, δηλαδή δημιουργείται πρώτη τράπεζα δεδομένων που θα ενημερώνεται διαρκώς με τις γνωστοποιήσεις κατασκευής φυτεμένων επιφανειών που θα υποβάλλονται.

      «Συμπληρώνεται ένα κενό που υπήρχε μέχρι πρόσφατα, στο ισχύον νομικό πλαίσιο με αποτέλεσμα είτε να μην μπορούν να δημιουργηθούν φυτεμένες επιφάνειες σε δώματα, στέγες και υπαίθριους χώρους κτηρίων είτε να ταλαιπωρούνται οι πολίτες στα δικαστήρια αντιμετωπίζοντας κάθε αντίδραση που έκρινε ως αυθαίρετη – άρα παράνομη – αυτήν την πρακτική», σημείωσε ο υφυπουργός Νίκος Σηφουνάκης.

      «Για τα υφιστάμενα κτήρια η μεγάλη τομή στο θεσμικό πλαίσιο που επιχειρούμε είναι ότι δεν απαιτείται οικοδομική άδεια ή έγκριση εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας», προσέθεσε.

      Ο ιδιοκτήτης τους θα πρέπει να καταθέσει στην οικεία υπηρεσία δόμησης μόνο έγγραφη ενημέρωση/ γνωστοποίηση εργασιών, η οποία συνοδεύεται από:

    1. υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη για το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του χώρου για την κατασκευή της φυτεμένης επιφάνειας ή συναίνεση συνιδιοκτητών εφόσον πρόκειται για κοινόχρηστο χώρο του κτιρίου,
    2. υπεύθυνη δήλωση του αναδόχου του έργου όπου δηλώνει την ανάληψη της ευθύνης που απορρέει από την υλοποίηση του έργου
    3. τεχνική έκθεση αντοχής – στατικής επάρκειας του κτιρίου
    4. τεχνική έκθεση κατασκευής φυτεμένης επιφάνειας
    5. αντίγραφο του στελέχους της οικοδομικής αδείας ή, εφόσον δεν υπάρχει, αντίγραφο της ένταξης σε ρυθμίσεις τακτοποίησης όπως π.χ. ο Ν. 4014/2011
    6. φωτογραφίες του κτίσματος, του περιβάλλοντος αυτού χώρου και της επιφάνειας που πρόκειται να φυτευτεί.

      Σε περίπτωση νέων κτιρίων, η διαδικασία είναι πιο απλή.

      Στις μελέτες που προβλέπει ο Ν. 4030/2011 – Νέος τρόπος αδειών δόμησης, ελέγχου κατασκευών και λοιπές διατάξεις – περιλαμβάνεται τεχνική έκθεση κατασκευής φυτεμένης επιφάνειας, η οποία καθορίζει τις προδιαγραφές για την αρτιότητα και τη βιωσιμότητα του έργου, δηλαδή τις προδιαγραφές για την υποδομή (στεγάνωση, αποστραγγιστική ικανότητα, αρδευτικό σύστημα κ.λ.π) και το φυτικό υλικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα ελληνικά αστικά κέντρα (π.χ. μεσογεικά/ ενδειμικά είδη). Με τον τρόπο αυτόν αποφεύγονται παρερμηνείες, ασάφειες ή/ και αυθαίρετες ερμηνείες για τον τύπο και τον τρόπο κατασκευής μιας φυτεμένης επιφάνειας.

    http://www.ethnos.gr

      Σμαραγδένιο πράσινο, δελεαστική ακινησία, δέλεαρ για να περπατάς ξυπόλυτος ,τα βρύα είναι φυτά με αίσθηση που δεν προσδίδει κανένα άλλο.

      Αυτά τα πρωτόγονα φυτά, εξελίχθηκαν 450 εκατομμύρια χρόνια πρίν,- 70 εκατομμύρια χρόνια πρίν τις φτέρες και δεκάδες εκατομμύρια χρόνια πριν την πρώτη των δεινοσαύρων. Δεδομένου ότι οι ιδιοκτήτες κάθε κήπου ζητούν λύσεις με  λιγότερη συντήρηση και περισσότερο φιλικές προς το περιβάλλον, τα βρύα για ένα σκιερό σημείο είναι η επιτομή του πράσινου. Με ελάχιστες απαιτήσεις, μετά την εγκατάστασής τους, δεν χρειάζονται λίπανση , καταστέλλουν τα ζιζάνια και είναι ιδανικά για να πλαισιώσουν μία λιμνούλα ή ένα άλλο στοιχείο νερού.Taiwan_2009_JinGuaShi_Historic_Gold_Mine_Moss_Covered_Retaining_Wall_FRD_8940

      Οι περισσότεροι προτιμούν τα βρύα για  ένα υγρό, σκιερό σημείο με μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι απαιτούν όξινο pH μεταξύ 5,0 – 5,5, αλλά στην πραγματικότητα, βρύα  αναπτύσσονται σε ένα ευρύ φάσμα pH, όχι μόνο όξινο. Είναι πιο σωστό να πούμε ότι άλλα φυτά δεν προτιμούν τα επίπεδα pH των 5,0 – 5,5, έτσι υπάρχει λιγότερος ανταγωνισμός, επιτρέποντας τα βρύα να εποικίσουν .

      Αν και οι περισσότερες ποικιλίες βρύων βρίσκονται στα σκιερά δάση, υπάρχουν και άλλες που τους αρέσει μια  σειρά κλιματολογικών συνθηκών και θέσεων όπως τα Bryum argenteum που αυξάνονται στις σχισμές των πεζοδρομίων,  τα Tortulla muralis που βρίσκονται σε περιοχές της ερήμου και τα  Campylopus introflexus που αναπτύσσονται σε παράκτιες περιοχές.Επειδή τα βρύα δεν έχουν   ρίζες, δεν είναι απαραίτητη η τροποποίηση του υποστρώματος. Βρύα θα αναπτυχθούν και σε συμπιεσμένο χώμα, ακόμη και πηλό.

      Λόγω ανυπαρξίας αγγείων, τα  πρωτόγονα αυτά φυτά παίρνουν το νερό που χρειάζονται από το περιβάλλον – την υγρασία από το οριακό στρώμα του εδάφους, τη βροχή,τη  δροσιά, ακόμα και την ομίχλη. Θρεπτικά συστατικά κινούνται στο νερό από κύτταρο σε κύτταρο με τη διαδικασία της όσμωσης.     Σε περιόδους ξηρασίας, τα βρύα μπαίνουν σε νάρκη.

    moss_04

      Για γρασίδι, προτιμάται το Pleurocarps για την ικανότητά δημιουργίας μιας μορφής χαλιού. Hypnum imponens , Plagiomnium cuspidatum, Thuidium delecatulum είναι καλές επιλογές για σκιερό γκαζόν αντικατάστασης. Αυτά έχουν χαμηλό προφίλ και εξαπλώνονται γρήγορα. Η προσθήκη περισσότερων από ένα είδος συνιστάται για να αυξήσει τις πιθανότητες μία ποικιλία να βρει τις ιδανικές συνθήκες που θα της επιτρέψει να αναπτυχθεί.Παρά την προτίμηση για υγρές θέσεις, μπορούμε να ενθαρρύνουμε βρύα να αποικίσουν σε μέρη, που δεν είναι φυσικά υγρά , αλλά η ελαφρά άρδευση της περιοχής θα επιτρέψει την εγκατάσταση .Τα βρύα αναπαράγονται μέσω σπόρων και τον κατακερματισμό των φύλλων.

      Για ακόμα πιο ενδιαφέρον αποτέλεσμα, προσθέστε ανάμεσα στα βρύα συστάδες με αγριολούλουδα, όπως η υφέρπουσα phlox ( Phlox subulata ).

      Κατά τον προγραμματισμό ενός σχεδίου, πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα βρύα στους κήπους ανέχονται περιστασιακή κυκλοφορία ποδιών.Δεν είναι τόσο λεπτά και ευπαθή όσο φαίνονται. Ωστόσο, σε περιοχές της συχνής κυκλοφορίας, συνιστάται η προσθήκη σειράς πατημάτων.

      Μια νέα επικίνδυνη ασθένεια της πατάτας, από αυτές που οι Φυτοϋγειονομικές Αρχές χαρακτηρίζουν σαν ασθένεια καραντίνας, εντοπίστηκε επίσημα για πρώτη φορά στην Ελλάδα στην περιοχή Κάτω Νευροκοπίου Δράμας. Η ασθένεια είναι γνωστή ως «καρκίνωση της πατάτας»‘ και προκαλείται από το μύκητα εδάφους Synchytrium endobioticum.

      Η ασθένεια είναι ευρέως διαδεδομένη στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. (Αγγλία, Δανία, Νορβηγία, Ολλανδία, Βέλγιο κλπ.) εδώ και χρόνια. Στην Ελλάδα εντοπίστηκε για πρώτη φορά στην περιοχή Νευροκοπίου Δράμας τον Αύγουστο του 2011.

      Θεωρείται πολύ σοβαρή ασθένεια και προκαλεί σημαντική υποβάθμιση της παραγωγής, γιαυτό και παγκοσμίως λαμβάνονται αυστηρά φυτοϋγειονομικά μέτρα για τον περιορισμό της. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις η ζημιά είναι τόσο μεγάλη που η παραγωγή είναι μικρότερη από το βάρος του φυτεμένου πατατόσπορου. Η σχετική με την ασθένεια ελληνική νομοθεσία είναι το Π.Δ. 365/2002 (ΦΕΚ Α΄ 307) και η Κοινή Υπουργική Απόφαση 259959/1984 (ΦΕΚ Β΄ 260).

     Συμπτώματα

      Το υπέργειο μέρος του φυτού δεν εμφανίζει συμπτώματα.Τα τυπικά συμπτώματα εμφανίζονται με τη μορφή όγκων στους κονδύλους, στα στολόνια αλλά ποτέ στις ρίζες. Στις περισσότερες περιπτώσεις η ασθένεια γίνεται αντιληπτή μόνο κατά τη στιγμή της συγκομιδής.

      Οι όγκοι σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να μεγαλώσουν πολύ και να καλύψουν ολόκληρη την επιφάνεια του κονδύλου. Πάνω στους αρχικούς όγκους σχηματίζονται καινούργιοι δευτερογενείς όγκοι και τελικά οι προσβεβλημένες πατάτες παίρνουν την όψη «κουνουπιδιού».

      Οι όγκοι αρχικά είναι ανοιχτόχρωμοι, αργότερα όμως μαυρίζουν και αποσυντίθενται απελευθερώνοντας τα σπόρια του μύκητα στο έδαφος.

      Εάν η προσβολή στο χωράφι γίνει σχετικά αργά (κοντά στην συγκομιδή), οι όγκοι είναι μικροί και δυσδιάκριτοι και συνεχίζουν να μεγαλώνουν και κατά τη διάρκεια της αποθήκευσης της πατάτας.

      Η ασθένεια μεταδίδεται:

    •   Με το μολυσμένο έδαφος
    • Με τη μεταφορά και τη φύτευση μολυσμένων κονδύλων που έχουν λανθάνουσα (μη ορατή προσβολή).
    • Με την κοπριά των ζώων που έχουν βοσκήσει σε μολυσμένο χωράφι, αφού τα σπόρια του μύκητα επιβιώνουν στο πεπτικό σύστημα των ζώων.
    • Με τον άνεμο, και το νερό της βροχής ή της άρδευσης.

    Αντιμετώπιση.

      Προς το παρόν δεν υπάρχουν κατάλληλα και αποτελεσματικά μυκητοκτόνα που να καταπολεμούν την ασθένεια. Η αντιμετώπιση είναι αποκλειστικά προληπτική. Βασικό μέτρο πρόληψης για να εμποδιστεί η διασπορά της ασθένειας είναι η χρήση ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΠΑΤΑΤΟΣΠΟΡΟΥ.

      Απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΑ η χρήση πατάτας φαγητού για σπορά.

       Στις περιοχές που βρίσκονται κοντά σε ήδη προσβεβλημένες περιοχές, θα πρέπει να λαμβάνονται και συμπληρωματικά μέτρα για την αποφυγή της μόλυνσης, όπως η αποφυγή χρήσης κοπριάς ζώων ή οργανικής λίπανσης στα πατατοχώραφα και η απαγόρευση της βόσκησης σε ζώα που πιθανόν έχουν βοσκήσει σε μολυσμένα χωράφια. Γύρω από μία μολυσμένη περιοχή οριοθετείται από τις φυτοϋγειονομικές αρχές μία «ζώνη ασφαλείας» πλάτους τουλάχιστον 500 μέτρων, μέσα στην οποία απαγορεύεται η βόσκηση και η μεταφορά εδάφους με κάθε τρόπο. Επειδή παρόμοια συμπτώματα μπορεί να προκαλούνται και από άλλα παθογόνα (π.χ. νηματώδεις), οι παραγωγοί για κάθε ύποπτο σύμπτωμα που παρατηρούν στις πατάτες τους θα πρέπει να συμβουλεύονται αμέσως τις φυτοϋγειονομικές αρχές της περιοχής τους, δηλαδή τις Διευθύνσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής των Περιφερειών ή τα Περιφερειακά Κέντρα Προστασίας Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου.

    Σημαντική παρατήρηση.

       Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ κίνδυνος για τον άνθρωπο από την κατανάλωση πατάτας που έχει προσβληθεί από την ασθένεια. Επομένως κάποιοι τίτλοι όπως «καρκινογόνες πατάτες» ή «πατάτες με καρκίνο» που έχουν κάνει την εμφάνισή τους σε ορισμένα Μέσα Ενημέρωσης, είναι ΤΕΛΕΙΩΣ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΟΙ και δείχνουν πλήρη άγνοια του θέματος, αν όχι εσκεμμένη προσπάθεια παραπληροφόρησης του κόσμου ειδικά στις μέρες μας που διογκώνεται το «κίνημα της πατάτας».

    πηγή : Σύλλογος γεωπόνων Πρέβεζας

    Και τώρα που χάλασε ο καιρός και έπιασε κρύο τι κάνουμε για τον κήπο μας;

    Η πρώτη και εύκολη απάντηση που μπορώ να δώσω είναι ΤΙΠΟΤΑ. Πάρτε αγκαλιά τα καλοριφέρ, τις σόμπες ή ακόμα καλύτερα ανάψτε τα τζάκια , ανοίξτε τις κουρτίνες, φτιάξτε ένα ζεστό κόκκινο κρασί και απλά χαζέψτε  το τοπίο που βρίσκεται σε λήθαργο. Μόνο τα πουλιά διακόπτουν τη νεκρή εικόνα, που ψάχνουν εναγωνίως να βρούν τίποτα σπόρους να φάνε για να αντέξουν το κρύο. Εάν είστε πιο τυχεροί και έχετε δει και <<άσπρη μέρα>> τότε το τοπίο  σίγουρα σας ανταμείβει  και με το παραπάνω. Στην προκειμένη περίπτωση όμως βάλτε κάπου λίγο τροφή για τους φτερωτούς σας γείτονες και πιστέψτε με, θα είστε ο μεγαλύτερος ευεργέτης τους.birds6

    Επειδή όμως υπάρχουν και οι <<ανήσυχες φύσεις>> που δεν μοιάζουν με εμάς τους μποέμ (έτσι  χαρακτηριζόμαστε εμείς τα τεμπελόσκυλα για ξεκάρφωμα) ας δώσουμε ορισμένες αφορμές για ενασχόληση με τον κήπο.

    1. Σκεπάστε τα ξυνόδεντρα (λεμονιές, μανταρινιές, κτλ..) με αντιπαγωτικό ύφασμα όσοι βρίσκονται σε περιοχές που είναι επιρρεπείς στις παγωνιές.

    2.Καλύψτε τους προγραμματιστές αυτόματου ποτίσματος που είναι εκτεθειμένοι με ένα χονδρό πανί ή με νάιλον συσκευασίας για να μην παγώσει το νερό μέσα τους και σπάσουν.

    3. Το ίδιο κάντε και με τις σωληνώσεις που είναι εκτεθειμένες.

    4.Μαζέψτε τα πεσμένα φύλλα από τα δέντρα που έχουν πέσει στον χλοοτάπητα και βάλτε τα στον κομποστοποιητή  ή στα σκουπίδια εσείς οι πιο αμελείς.

    5.Μειώστε  στο ελάχιστο τη συχνότητα του ποτίσματος στον προγραμματιστή σας. ΠΡΟΣΟΧΗ !!, ο βοριάς  ξηραίνει το τοπίο γι΄αυτό έχουμε πάντα το νού μας μήπως χρειαστεί επιπλέον πότισμα. Ποτέ δεν κλείνουμε εντελώς το αυτόματο πότισμα γιατί υπάρχει κίνδυνος να κολλήσουν εκτοξευτήρες και ιδιαίτερα οι ηλεκτροβάνες. Απλά προγραμματίζουμε έστω μία φορά τη βδομάδα πότισμα με τη λιγότερη διάρκεια.

    6.Ξεκινείστε τα κλαδέματα στα καρποφόρα δέντρα,στις τριανταφυλλιές και στα αμπέλια σας.Καλά είναι το κλάδεμα να ακολουθήσει ένα ψέκασμα με κάποιο χειμερινό λάδι για την απαλλαγή από διάφορες διαχειμάζουσες μορφές εντόμων και έπειτα (λίγο πριν την έναρξη της βλάστησης) με κάποιο χαλκούχο σκεύασμα για τους διαχειμάζοντες μύκητες.

    7.Κάντε τυχόν μεταφυτεύσεις σε φυτά ή δέντρα που είναι φυτεμένα στο έδαφος και θέλετε να τα αλλάξετε θέση.

    8.Τέλος, κάντε ένα όργωμα στον λαχανόκηπο, εάν είναι άδειος και το επιτρέπει ο καιρός, ώστε να απορροφήσει περισσότερο νερό τώρα με τις βροχές.

    Οι υπόλοιποι όπως είπαμε, κρασάκι, ζέστη και μη φοβάστε θα ρεφάρουμε αργότερα με μεγαλύτερη όρεξη.